Η ΔΜΒ στην Ελλαδα

Στην Ελλάδα η επίτευξη του Ευρωπαϊκού στόχου για τη συμμετοχή των ενηλίκων στη δια βίου μάθηση καθίσταται δυσχερέστερη, καθώς η χώρα μας εμφανίζει ποσοστό μόλις 3%, το χαμηλότερο στην ΕΕ-17 και το πέμπτο χαμηλότερο στην ΕΕ-27. Η εικόνα αυτή είναι αποτέλεσμα του ότι, επί χρόνια, αναπτύσσονταν στη χώρα μας αποσπασματικές, κατακερματισμένες δράσεις και πρωτοβουλίες ΔΒΜ χωρίς αυτές να εμπίπτουν σε συστηματικό θεσμικό πλαίσιο. Με το Νόμο 3369/2005 «Συστηματοποίηση της Δια Βίου Μάθηση» οριοθετούνται δύο πλαίσια οργάνωσης εκπαιδευτικών προγραμμάτων:

  • Η Δια Βίου Εκπαίδευση, που αφορά πτυχιούχους Πανεπιστημίων και ΤΕΙ και παρέχεται στα Ινστιτούτα Δια Βίου Εκπαίδευσης (ΙΔΒΕ) τα οποία μπορούν να ιδρυθούν σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Τα ΙΔΒΕ σχεδιάζουν και υλοποιούν Προγράμματα Δια Βίου Εκπαίδευσης (ΠΔΒΕ) (α) διάρκειας έως 75 εκπαιδευτικές ώρες, η επιτυχής παρακολούθηση των οποίων οδηγεί σε απόκτηση Πιστοποιητικού Επιμόρφωσης, (β) διάρκειας έως 250 εκπαιδευτικές ώρες, η επιτυχής παρακολούθηση των οποίων οδηγεί σε απόκτηση Πιστοποιητικού Δια Βίου Εκπαίδευσης.
  • Η Δια Βίου Κατάρτιση, που αφορά και μη πτυχιούχους, και παρέχεται από φορείς τύπου Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης. Από τα προγράμματα αυτά χορηγούνται Πιστοποιητικά Δια Βίου Κατάρτισης.
Τα παρεχόμενα πιστοποιητικά εντάσσονται στο υπό οριστικοποίηση Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων (και στο ευρύτερο Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων) και αποτυπώνονται στα Ευρωπαϊκά εργαλεία διαφάνειας και αναγνώρισης ικανοτήτων και προσόντων με στόχο τη διευκόλυνση της κινητικότητας.